ما هنوزم ني ني نداريم

سلام بر عشق خودم، نی نی نازم این روزها باز خیلی به تو فکر می کنم گلم، همه ی زندگیم تو شدی، بابایی هم این حس من را که می بینه دلش واسم می سوزه، دیشب رضایتشو اعلام کرد که انشالله از تیر دعوتنامه را واست بفرستیم مامانی، فقط قول بده زودی بیای تو دل مامانی ... یه کم استرس دارم، هی فکر می کنم نکنه زود باشه، نکنه من مامان خوبی نباشم،نکنه واقعا هنوز خودم بچم... ولی خوب فعلا قلبم بر عقلم غلبه کرده و بی نهایت انتظارت را می کشه...  مامانی من از بچگی فوتبال دوست داشتم و همیشه فوتبال نگاه می کردم، الانم با بابایی هر دومون با هم فوتبال می بینیم، پریشب فوتبال بود و ما مهمونی، اونجا هم نمی شد فوتبال را دید، بابایی یه چشمک زد که بریم خونه فوتبال ب...

خوب و اما خبر بعدی اینکه امسال عید مکه ای داشتیم، بابا غلامرضا و مامان جون و دایی ممد و مامان بزرگ مامانی 28 ام اسفند رفتند مکه! من و خاله محبوبه هم می تونستیم بریم ولی به خاطر همسرامون نرفتیم... روز 9 ام فروردین برگشتند، بماند که نبودنشون چه سخت بود و چقدر دلم واسشون تنگید...، ولی چیزی که خیلی واسم جالب بود این بود که مامان جون واسه تو هم سوغاتی گرفته بود عزیزم، نمی دونی چقدر ذوق کردم و چقدر سخت بود که جلوی این همه ذوق را بگیرم!!! زودی ازشون عکس گرفتم، که بعدا ببینمشون و واسشون بذوقم! این جوری شما خانومی اولین سوغاتی تون را گرفتیم و چه بسا اولین تکه های سیسمونیت! آخه بابایی نمی ذاره من واست الان چیزی بگیرم... همونطور که قبلا هم گفتم همه...